HomeGetuigenissenLeven met God maakt je leven rustiger
Getuigenissen

Leven met God maakt je leven rustiger

Waarom ben je medewerker geworden? Ik besefte dat je God niet alleen voor jezelf moet houden, dat je ook je vrienden over hem kunt vertellen.

23-10-2010

Tags: Nederland, Medewerkers van het Opus Dei
Interview met Judith Gerbrands

Judith woont in Kerkrade, is getrouwd en moeder van twee dochters. Zij is dansdocent, daarnaast geeft zij maandelijks de cursus “Ik groei”.

Hoe heb je het Opus Dei leren kennen?
Dat is lang geleden -via mijn moeder -, ik was nog heel jong, 16, 17 jaar. Het sprak me aan, maar ik was nog zoekende. Pas na mijn studie dacht ik: “Ik kan God ook bij mijn werk gebruiken”. Ik wilde het geloof beter leren kennen.

Waarom ben je medewerker geworden?
Toen ik besefte dat je God niet alleen voor jezelf moet houden, dat je ook je vrienden over hem kunt vertellen.

Doe je iets speciaals, lever je een specifieke bijdrage als medewerker?
Ja, ik geef nu zeven maanden een basiscursus over opvoeding: “Ik groei”. Die is erop gericht ouders met kinderen van twee tot tien jaar ondersteuning te bieden bij de opvoeding. Ik heb zelf twee meisjes van vier en acht en merkte bij mezelf en bij moeders om me heen een worsteling met de combinatie werk/gezin. “Doe ik het goed? Kan ik dat wel doen?”. “Ik groei” levert een Aha-effect: Als ik het eens zo aanpak! Het biedt een houding, een richtlijn. De cursus staat dicht bij de praktijk. Je wordt je bewust van jezelf als moeder, net zoals je man zich bewust wordt van zijn rol als vader. En samen bekijk je hoe je de opvoeding aanpakt, zit je wel op één lijn? Hoe is de sfeer? Hoe communiceer je met elkaar en de kinderen, hoe pak je meningsverschillen aan? Heel voor de handliggend eigenlijk, en toch is het nodig deze essentiële zaken in het oog te houden. Die bewustwording heeft cursisten er toe aangezet extra ouderschapsverlof te nemen.

Waaruit bestaat jouw medewerkerschap nog meer?
Ik word soms gevraagd voor een dansworkshop, om een gezinsdag voor te zitten, een presentatie te geven of met meisjes een catwalk in te studeren. Ik zie het als een uitdaging het Opus Dei op deze manier te steunen. Daar wil ik graag tijd en moeite in steken. In het begin was ik best zenuwachtig om “Ik groei” te presenteren. Maar ik word daarin gecoacht en ik gebruik het materiaal van Eduforma. Ik krijg er al handigheid in.

Welk aspect van het Opus Dei spreekt je het meest aan?
Het geloof rondom me uit te dragen. Waarom zou jij je mond houden als iemand iets over het geloof zegt? Mensen zijn vaak verbaasd dat ik geloof. Geloof zien ze als iets stoffigs. Ik praat er heel natuurlijk over; zeg dat ik naar de kerk ga en dat ik God bij mijn alledaagse werkzaamheden probeer te betrekken. Om te geloven heb je geen zwaarwichtige woorden nodig zoals ik vroeger dacht. Zoals je bent, zo kun je ook geloven, je hoeft geen ander mens te worden. In de praktijk komt het neer op praktische dingen, op keuzes maken: wat wil je, wil je werken? En waarom?, voor het geld, het huis? Leven met God maakt je leven rustiger. Ik weet beter wat ik wil.

Neem je deel aan vormingslessen?
Ja, dat probeer ik wel. Als je op ballet zit moet je de goede schoenen dragen, je moet op tijd zijn en je erin verdiepen. Zo is het ook met je geloof. Zonder verdieping gaat het niet. In de vorming worden verschillende aspecten van het christelijke geloof behandeld zoals normen, waarden, deugden, de sacramenten enz.

Wil je nog iets toevoegen?
Wat me heeft verbaasd: veel ouders doen maar wat. Als iedereen die kant oploopt, doen zij dat ook. Moeders denken vaak dat ze gek zijn als ze anders denken. Ze durven dan niet af te wijken, zijn bang achter te blijven. Dan doen ze het maar net zo als de anderen.